Pesten moet stoppen!

Oké, ik ben ervan overtuigd dat ik zonder mijn jeugd waarin ik veel gepest ben nooit het theater had gevonden. De pesters hebben mij leren vechten, door te zetten, voor mezelf op te komen, mezelf te bewijzen. Ik wilde ze zo graag laten zien dat ze het allemaal mis hadden: De bewijs drang die je krijgt als iedereen tegen je zegt dat je er niet toe doet, niets waard bent en niets kunt…. haalt het oerinstinct in je naar boven. Ik moest en zou het tegendeel bewijzen, laten weten dat ik het wel kan, er wel toe doe. Dat heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik er gelukkig veel sterker uitgekomen ben dan ik ooit verwacht had.

PrintHelaas geldt dit niet voor iedereen. In de media hoor je op het moment veel te veel schrijnende verhalen van kinderen die geen vertrouwen meer hebben in de toekomst omdat ze zo ernstig gepest worden.

Hieronder enkele verhalen die nooit plaats hadden mogen vinden. Ik krijg regelmatig tijdens interviews de stelling ‘ Hoort het er niet gewoon een beetje bij, dat pesten op school?’ voorgelegd.
Natuurlijk hoort pesten niet bij de jeugd van een kind! Daar moeten we ons gezamenlijk hard voor maken.

Pesten moet stoppen! 


15-jarige jongen pleegt zelfmoord na pesterijen

De 15-jarige Tharukshan Selvam uit Heerlen kon de pesterijen via anonieme accounts op sociale media, afpersing en misbruik door klasgenoten niet langer aan. De jongen heeft zelfmoord gepleegd, zo schrijft zijn familie in een aangrijpend bericht op Facebook.

De familie van de 15-jarige jongen van Sri Lankaanse afkomst wil het niet bij zijn zelfmoord laten. Ze doen hun verhaal om cyberpesten tegen te gaan. ,,De school, zorginstellingen, professionele hulp en begeleiding, waar waren jullie”, zo luidt de noodkreet die zus Thanoshiya Selvam van verdriet opschreef.

Tharukshan probeerde zich meerdere keren van het leven te beroven, waaronder een keer door zijn polsen door te snijden, twee dagen geleden met succes. ,,Hij besloot ons om half 1 ’s nachts slaap lekker te wensen en is een half uur later om het leven gekomen. Ondanks de belofte aan zijn moeder ‘mam, ik blijf uw zoon en ik zal mijzelf nooit iets aandoen’.”

De angst om naar school te gaan en om zijn pesters onder ogen te komen, zou hem teveel zijn geworden. Volgens de familie had de jongste van het gezin al op jonge leeftijd een baantje, waar zijn klasgenoten misbruik van maakten. Ze lieten hem in de pauze betalen voor eten bij McDonald’s, parfum en lippenstift.

Nadat zijn familie zijn inmiddels lege bankpas afpakte, lieten de scholieren de jongen links liggen. ,,Ze begonnen met het gooien van eten en het beledigen om zijn getinte huid en uiterlijk”, stelt zus Saranya. ,,Daarnaast persten ze hem af met ongewenste foto’s die zijn gemaakt op school en online zijn gezet.”

Het werd nog erger. Anonieme berichten via sociale media volgden. ‘Tharakshan ga dood, je bent niet geschikt om te leven. We willen je niet. We zullen blij zijn zonder jou. Ga voor de trein springen, pleeg zelfmoord’, zo zouden de uitspraken geklonken hebben.

Tharakshan maakte zondag, aan het einde van de kerstvakantie, een einde aan zijn leven. ,,Hij heeft zoveel afscheidsbrieven geschreven naar al de lieve mensen om hem heen, goede vriendinnen, familievrienden, zijn oma, iedereen die hem lief was. Niemand had verwacht dat hij tot dit besluit zou komen. Hem vinden zonder hartslag is het gevolg van gemakzucht door iedereen die hem hulp kon bieden. Niets van wat iemand overkomt is een reden of excuus om iemand anders zodanig te pesten dat diegene er aan onderdoor gaat.”

De school van de jongen laat weten dat er alles aan is gedaan om het pesten te stoppen. Op de website van de school is een condoleanceregister geopend.

Bron: AD.nl


29 november 2016 De 13-jarige Australische Tyrone Unsworth heeft afgelopen week zelfmoord gepleegd na jarenlang gepest te zijn vanwege zijn homoseksualiteit. 

Afgelopen maandag is Tyrone overleden. Zijn moeder zegt dat hij ten minste twee jaar lang werd gepest. “Tyrone bleek homo te zijn en heel veel mensen begonnen hem te pesten. Hij was een hele vrouwelijk jongen – hield van mode, hield van make-up – en de jongens pestten hem altijd, noemden hem ‘homojoch’, ‘flikker’, ‘feetje’.”

De pesterijen bleven niet bij verbaal geweld, maar liepen ook over in fysiek geweld. Tyrone heeft een operatie moeten ondergaan nadat hij in het gezicht was geslagen met een paaltje. Volgens zijn oma heeft dit mentaal ook een knop bij de jongen omgezet; “Toen hij uit het ziekenhuis kwam was hij een andere jongen. Hij bleef ons zeggen: ‘ik wil niet terug naar school, ik wil niet nog een keer in het ziekenhuis belanden.”

De politie heeft onderzoek gedaan naar dat incident, maar de familie van Tyrone had het incident niet gemeld aan de administratie van de school. De directrice van de school houdt vol dat er geen berichten waren dat Tyrone werd gepest; “We proberen echt met families samen te werken om deze complexe zaken op te lossen. Ik vind het erg en verdrietig dat we geen kans hadden om deze jonge man te helpen.”

Volgens de moeder van Tryone wilde hij als hij groot was graag dierenarts of modeontwerper worden. “Zijn favoriete uitspraak was ‘stokken en stenen breken mijn botten misschien, maar woorden zullen mij geen pijn doen’. Uiteindelijk hebben ze dat duidelijk wel gedaan”, aldus zijn moeder.

Bron: Out.tv


afbeelding131 oktober 2016 – Een op de zes werknemers wordt gepest, gediscrimineerd of geïntimideerd’ – waar
Dat staat op posters van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

De aanleiding
Collega’s die jou niet uitnodigen voor een werkborrel, of die grappen maken over je geslacht. Ook op het werk wordt er gepest, gediscrimineerd en geïntimideerd. En niet zo’n beetje ook. Een op de zes werknemers zou hiermee te maken hebben, schrijft een lezer. Hij zag het staan op een poster van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Waar is het op gebaseerd?
De posters zijn onderdeel van een campagne van het ministerie die afgelopen zomer werd gelanceerd, met als doel pestgedrag op de werkvloer bespreekbaar te maken. De cijfers zijn gebaseerd op een TNO-onderzoek, laat een woordvoerder van het ministerie weten.

En, klopt het?
We nemen contact op met Seth van den Bossche van TNO, die al meer dan tien jaar lang samen met het CBS de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden uitvoert. Hij promoveert ook op dit onderwerp.

Van den Bossche stuurt ons de vragenlijst toe die jaarlijks door 45.000 Nederlandse werknemers, tussen de 15 en 75 jaar wordt ingevuld en leidt ons door de vragen van dit representatieve onderzoek. Zes vragen gaan over ongewenst gedrag. „De antwoorden zijn heel laagdrempelig”, legt Van den Bossche uit. Wie aangeeft het afgelopen jaar al een enkele keer gepest of geïntimideerd te zijn geweest door een collega, hoort bij die 1 op de 6. „Omdat die ene keer al heel heftig kan zijn, denk aan iemand die een keer seksueel wordt geïntimideerd.” Uit het onderzoek blijkt dat 15 procent van de werknemers weleens gepest, gediscrimineerd of geïntimideerd wordt – 1 op de 6 mensen dus. In totaal gaat het om 1,2 miljoen werknemers. 1 procent van de werknemers geeft in de enquête aan structureel te worden gepest, vertelt Van den Bossche. Vaak worden ze hardnekkig buitengesloten door collega’s. Volgens Van den Bossche zijn de laatste resultaten, die gebaseerd zijn op cijfers uit 2015, vergelijkbaar met de pestresultaten uit voorgaande jaren.

We vinden nog een ouder onderzoek, uitgevoerd in opdracht van vakcentrale FNV. Het onderzoek is in 2010 uitgevoerd door de Universiteit Twente. 17 procent van de 971 werknemers die meededen met het onderzoek gaf aan gepest te worden – ook een op de zes dus. Aparte cijfers over discriminatie kunnen we niet terugvinden, het ziet ernaar uit dat het begrip pesten hier in bredere zin is toegepast.

Ook al blijven de cijfers gelijk, is het wel mogelijk dat werknemers door de campagne meer melding maken van pesten, zegt Van den Bossche. Bij het Meldpunt Discriminatie merken ze dat al. „Klachten die bij ons binnenkomen gaan steeds vaker over pesten op de werkvloer”, zegt woordvoerder Elsa van der Loo. Het Meldpunt Discriminatie houdt hierover geen cijfers bij. Mensen met klachten verwijzen ze door naar Stichting Pesten op de Werkvloer, die het pestprobleem onder de aandacht probeert te brengen. Wat vinden zij van het TNO-onderzoek? „Goed, onze cijfers zijn ook op deze enquête gebaseerd”, zegt Laura Willemse namens de stichting. „Wat goed is aan het TNO-onderzoek is dat ze al meer dan tien jaar dezelfde definities gebruiken, waardoor we kunnen zien of de campagnes nut hebben.”

Conclusie
Het ministerie van SZW vraagt aandacht voor pestgedrag op de werkvloer. Een op de zes werknemers zou hiermee te maken hebben. De jaarlijkse TNO-enquête, waar het cijfer op gebaseerd is, wordt door Stichting Pesten gebruikt. Een ouder onderzoek over pesten heeft vergelijkbare resultaten.

Wij beoordelen deze stelling als waar.

Bron: nrc.nl 31 oktober 2016


27 september 2016 – Ouders publiceren dagboek van dochter na zelfmoord

afbeelding1De ouders van de Franse Émilie (17) begrepen er niets van toen hun dochter zichzelf begin dit jaar van het leven beroofde. Ze wisten dat ze het niet naar haar zin had op school, maar hadden er geen weet van dat Émilie zo ongelukkig was. Toen ze haar dagboek vonden, viel alles op zijn plek. Ze laten het dagboek publiceren door een Franse krant, om anderen te helpen.

Het Franse meisje werd in januari dood gevonden in het huis van haar vader in de Franse stad Lille. Na haar dood vonden de ouders het dagboek. Daarin omschreef Émilie de dagelijkse pesterijen waarmee ze te maken had op school.

‘Buitenbeentje’
Voor het meisje waren de pesterijen traumatisch, zo staat in het dagboek. Ze werd door klasgenootjes niet geaccepteerd omdat ze zich niet netjes genoeg zou kleden en andere interesses had.

„Ik zag ze lachen als ze het over mij hadden. Ik zag ze kijken naar mijn oude sneakers, spijkerbroek, coltrui en rugzak. ‘Zwerver’, hoorde ik een paar keer.”

Het meisje schreef ook hoe medescholieren kauwgom in haar haren plakten, de bandjes van haar rugzak doorknipten en vieze zakdoekjes in haar gezicht gooiden. Een leraar zou de andere kant op hebben gekeken toen hij zag dat ze werd uitgelachen.

Het bleef niet bij deze pesterijen. „Proberen niet te worden geslagen, onderuit te worden gehaald of te worden bespuugd.” Deze taferelen waren volgens het meisje aan de orde van de dag op het schoolplein.

Schaamte
Émilie zei uit schaamte niets tegen haar ouders over de pesterijen. „Ik wil niet dat mijn ouders weten dat ik zo ongelukkig ben. Dat ze een stuk stront op de wereld hebben gezet.”

Haar ouders besloten het dagboek wel met de buitenwereld te delen, door het aan de Franse krant La Voix du Nord te geven. De krant publiceert het dagboek letterlijk. De ouders hopen dat scholen en andere ouders er iets van kunnen leren en dat pesten meer bespreekbaar wordt.

Bron: Metro.nl


10 oktober 2016 – Mieke (8): “Papa, ik wil dood”

pestenDe ouders van een 8-jarig meisje uit Wijnegem zijn woest, omdat de school Sint-Ludgardis in Schilde nu uitpakt met een anti-pestcampagne. Een jaar te laat voor hun dochter, want zij heeft de school verlaten door langdurig pestgedrag. “Ze heeft zelfs gezegd dat ze liever dood zou zijn”, zegt papa Joey. “De school deed niks. Voor ons is deze campagne wraakroepend.”

Mieke (*) zat drie jaar op Sint-Ludgardis. “Onze dochter kwam vorig schooljaar vaak naar huis met blauwe plekken”, vertelt Joey. “Mieke werd gepest door een klasgenootje die zeven andere kindjes opstookte om mee te pesten. Verschillende keren zijn we naar school gegaan met de vraag om er iets aan te doen, maar ze deden niks. Het ergste is dat de juffen tegen Mieke zeiden dat het eigenlijk haar eigen fout was dat ze gepest werd. Dat het door haar reactie kwam. We geloofden onze oren niet.”

Achterna gezeten
Op 6 juni 2016 bereikte het pestgedrag een dieptepunt. “Mieke werd opnieuw gepest en op de speelplaats achterna gezeten door dat ene meisje en een jongen van haar klas. Ze vluchtte weg op haar step en reed tegen een bank. Haar been was helemaal opengereten”, zegt Joey. “Op school zeiden ze dat Mieke gewoon aan het spelen was en dat ze gewoon gevallen was.” Maar Mieke bleef bij haar oorspronkelijke verhaal. “Nadien ontkende de school dat iemand het ongeluk heeft zien gebeuren. Elke keer opnieuw kregen we andere excuses te horen. Zelfs de ouders van de pestkoppen zijn over deze feiten niet ingelicht. De school zei dat, als ze voor elk incidentje de ouders moeten opbellen, ze dan de hele dag aan de telefoon zouden hangen. Absurd.”

Lichamelijk heeft Mieke enkel een litteken, maar op psychologisch vlak is de wonde nog vers. “Mieke lijdt sinds vorig jaar aan vreselijke nachtmerries en heeft moeite om mensen te vertrouwen. Zelfs ons, omdat we ooit één keer de juf geloofden in plaats van onze dochter.” Het gezin gaat al vijf maanden wekelijks naar een psycholoog. “Ze heeft zelfs al gezegd dat het beter is dat ze dood zou gaan. Vreselijk als je je eigen kind zo ziet afzien.”

Succesvolle campagne in buitenland
En juist nu pakt Sint-Ludgardis uit met KiVA, één van de meest succesvolle anti-pestprogramma’s dat in alle Finse scholen verplicht wordt gegeven. Elke klas staat wekelijks een half uur stil bij het belang van vriendschappen en assertiviteit. “Als we één of twee leerlingen kunnen behoeden tegen pesten, dan is dat de kost van 3.000 tot 4.000 euro meer dan waard”, zei directeur Eddy Smedts enkele weken geleden bij de lancering van het project. Op de vraag waarom hij vorig jaar dan niet ingreep, wenste hij niet te antwoorden omwille van de kwetsbaarheid van kinderen. Nu gaat Mieke naar een school in Wijnegem. “Op de nieuwe school weten ze wat er gebeurd is en Mieke wordt daar heel goed opgevangen. Ook wij hebben de nodige begeleiding en advies op de nieuwe school gekregen.”
(*) Mieke is een fictieve naam om de anonimiteit van het meisje te garanderen

Bron HLN.be

19 april 2016 – Landelijke dag tegen Pesten

janneke“Oh, pas je er n
iet tussendoor, Merel? Tussen die tafels? Ben je zó dik?!”
Ik ben 10 jaar en de meiden die ik mijn vriendinnen noem, hebben weer iets bedacht. We ruimen na school samen de klas op. Als ik passeer, duwt één van hen de tafels dichter bij elkaar, zodat ik er niet meer door kan. Het is het zoveelste geintje deze week.
Een dag later spreken we met z’n vieren af. Ik jubel in mezelf: ze doen weer aardig tegen me! En meteen daarna: niet laten merken, Merel. Gewoon meedoen. “Zullen we het hondje van de buurvrouw ophalen?” stelt iemand voor. Ik krimp ineen, want bang voor honden. En dat wéten ze. Met z’n drieën lachen ze richting buurvrouw. Ik fiets naar huis op tranen die prikken.

Liggend op bed begint het vragenvuur in mij.
Ben ik dik? Ben ik stom? Hebben ze gewoon gelijk?
Moet ik anders? Hoe? Wat zeggen ze morgen? En wie kiest dan hun kant?

Ik werd een jaar lang buitengesloten door drie meisjes. Drie meisjes van wie ik elke dag opnieuw dacht, hoopte dat ze mijn vriendinnen waren. Elke ochtend leek het vriendschap. Elke middag bleek het pesten.

Moet ik anders? Dagelijks dezelfde vraag. Ja, besloot ik toen ik 10 was. En jaren later nog steeds, inmiddels 22.
Ja. Ik moest anders.
Ik moest dun. Dunner. Dunst. Niet meer eten, niet meer Merel.

Ooit liet ik het meisje in de steek dat gewoon leuke dingen wilde doen. Dat wilde spelen met vriendinnen. Dat bang was voor honden. Dat niet tussen die tafels door kon. Dat niet dik was, maar zichzelf. Ik liet dat meisje in de steek. Want ik kon haar alleen nog maar zien door de ogen van de pesters.

Dat meisje noem ik Janneke. En sinds een paar jaar zie ik haar weer.

Bron: Merel Morre


6 april 2016 – Pesten of gepesten verdedigen maakt leerling populair in klas

Pesten+op+school-e1401173857918Leerlingen die pesten of juist gepeste klasgenoten verdedigen, zijn populair in de klas. Dat concludeert Rozemarijn van der Ploeg na onderzoek waarop ze 14 april promoveert aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Rozemarijn van der Ploeg onderzocht de emotionele en sociale processen die een rol spelen bij pesten, gepest worden en verdedigen op de basisschool. Ze concludeert dat pesten een effectieve manier is om populair te worden of te blijven. Ook het verdedigen van een slachtoffer kan de populariteit verhogen. Voor pesters is het regelmatig wisselen van slachtoffers een effectieve strategie om populair te blijven.

De intensiteit van het pestgedrag is gerelateerd aan het welbevinden en de sociale status van de slachtoffers. De positieve resultaten op de korte termijn van de steungroepaanpak van het KIVA-antipestprogramma blijken geen stand te houden op de langere termijn. Aan het eind van het schooljaar is er voor slachtoffers met een steungroep geen verbetering in het pestgedrag en het welbevinden in de groep. De interventie lijkt daarentegen wel effectief te zijn in het stimuleren van het verdedigen van een pestslachtoffer door anderen.

Bij de keuze om een pestslachtoffer te verdedigen is het kunnen inleven in de gevoelens en emoties van het slachtoffer belangrijk. Het blijkt dat verdedigen een effectieve strategie kan zijn om je populariteit te verhogen. Ook pesten zorgt ervoor dat kinderen populair worden of blijven. Van der Ploeg: “Een interessante bevinding is dat pestrelaties instabiel zijn. Populaire pesters zijn geneigd om van slachtoffers te wisselen. De algemene conclusie van mijn onderzoek is dat sociale status een belangrijke rol speelt bij pesten, gepest worden en verdedigen. Zowel pesten als verdedigen kan leiden tot een hogere status in de klas. Voor vervolgstudies is het essentieel om te onderzoeken hoe de verworven inzichten over de emotionele en sociale processen het best toegepast kunnen worden in anti-pestinterventies.”

Lees hier het Proefschrift Be a buddy, not a bully: Four studies on emotional and social processes related to bullying, defending, and victimization

Bron: rug.nl


12-jarig meisje uit Gilze stuurt noodkreet naar anti-pestsite: ‘Ik kan beter doodgaan’

GILZE – ‘Rutger, ik ben klaar met het gepest….. Ik hoop dat ik morgen niet meer wakker word. Ik kan beter doodgaan, dan ben ik van het gepest af. Zou jij me kunnen helpen.’ Zo luidt de noodkreet die de 12-jarige N. uit Gilze maandag stuurde naar Rutger de Jager, oprichter van de Facebooksite ‘Rutger Zegt Nee Tegen Pesten’, die zich inzet voor kinderen die worden gepest.

Twee jaar geleden verhuisde ze met haar moeder Bianca en haar oudere broer (nu 16) naar Gilze en stroomde ze in op basisschool De Bolster.

16608052_550_367_84_c1“De eerste paar weken ging het goed, maar daarna begon het”, vertelt moeder Bianca. “Ze wordt uitgescholden voor vieze, vette hoer en dikzak. Ze wordt getrapt, met de dood bedreigd, zowel op school als buiten school. Ik heb alles geprobeerd. De kinderen zelf aangesproken, maar die geven een grote mond. Ik heb hun ouders aangesproken. Die zeggen dan dat ze het er met hun kind over zullen hebben, om dan later te zeggen dat hun kind heeft gezegd dat het niets heeft gedaan. En dan geven ze mijn dochter de schuld.”

School
Ook de school is op de hoogte volgens Bianca, maar: “Daar zeggen ze dat het na schooltijd gebeurt en dat ze dan niets kunnen doen. Dat de ouders dat als volwassenen onderling moeten oplossen. Ze zeggen wel dat ze een anti-pestprogramma hebben, maar ik heb er nog nooit iets van gemerkt.”

Donderdag voor Pasen barstte de bom. Bianca: “Ze zou naar een vriendinnetje gaan. Buurtkinderen en klasgenootjes stonden haar op te wachten en begonnen haar te trappen. Ook haar fiets hebben ze vernield. 200 euro schade.”

Dilemma
Een woordvoerder van de politie geeft in een reactie aan dat de politie wel degelijk een rol speelt, maar dat het van het geval afhangt welke.

Cor Diepstraten, directeur van De Bolster, zegt in verband met de privacy van zijn leerlingen weinig te kunnen zeggen. Wel wil hij kwijt dat hij ‘sinds het fietsincident 24 uur per dag met de zaak bezig is’.

Bron: BNdeStem


Asscher voelt weinig voor pesten in Wetboek van Strafrecht

864x486Minister Asscher ziet er weinig in om pesten op het werk apart op te nemen in het Wetboek van Strafrecht. Hij is wel bereid nog eens met werkgevers en werknemers te praten over de eventuele meerwaarde ervan, maar hij verwacht daar weinig van.

Asscher reageerde in de Tweede Kamer op een pleidooi van zijn PvdA-partijgenoot Kerstens. Die vroeg om een serieus onderzoek naar het strafbaar stellen van ernstige vormen van pesten. Kerstens wees naar België en Zweden waar soortgelijke bepalingen bestaan, die volgens hem afschrikwekkend kunnen werken.

Terugdringen

Asscher benadrukte, net als eerder, dat pesten op het werk een serieus probleem is en dat hij er ook aan werkt om dat verschijnsel terug te dringen. Volgens eerder onderzoek worden zo’n 500.000 mensen geconfronteerd met pesterijen door collega’s.

De minister praat met de sociale partners over de beste aanpak. Hij ziet veel in preventieve maatregelen en bewustwording. Hij wil ook dat werknemers gestimuleerd worden pesterijen aan te kaarten. Verder moet de Inspectie SZW er meer op letten.

Over een aparte strafrechtelijke bepaling zei hij dat er nu al gedragingen met een pest-element zijn die strafbaar zijn. Hij noemde bijvoorbeeld belediging, intimidatie, smaad en bedreiging. “Maar mijn gevoel is dat pesten het effectiefst kan worden bestreden door er bij te zijn voor de zaak escaleert, en voordat je het strafrecht zou moeten willen toepassen.”

Bron NOS.nl


Pesten moet stoppen

26 maart 2016 – Stephany Roman – via Facebook
Dit is mijn zusje, Gabriele. Een jong meisje van 13 jaar. Bijna zoals elke andere puber en met een grote passie voor paarden. Met een glimlach op de foto, een glimlach die ze dagelijks op zet.

Maar achter haar glimlach zit een hele boel verdriet, woede, pijn, wanhoop… Wanhoop omdat het nooit stopt. De gevoelens die ik zelf ook heb moeten doorstaan op haar leeftijd, die je geen ander ooit zou gunnen. Maar het houd nooit op.

Gabriele word gepest, getreiterd, vernederd, kapot gemaakt. Dat allemaal midden in de grootste ontwikkeling van haar leven. Het moment waarop zij gevormd word als persoon, een volwassen vrouw. En hoe sterk ze soms ook oogt, zo kwetsbaar en gevoelig is ze eigenlijk. Zo vaak ze haar schouders ook ophaalt bij iedere belediging, zo vaak barst ze thuis in huilen uit. Het houd niet op.

Hoe lang moet het nog door gaan? Hoe VER moet het gaan? Ik wil niet dat het zo ver komt, of misschien zelfs nog verder als dat het bij mij is geweest. Angst om over straat te gaan, benauwd en trillend op je benen om überhaupt langs anderen jongeren te lopen. Paniek wanneer je in een menigte loopt. Niet meer naar school durven. Letterlijk ziek zijn, elke dag van de buikpijn. Om vervolgens naar een psycholoog te moeten omdat je van binnen in de knoop ligt en kapot gaat. Momenten dat je je af vraagt waarom je nog door zou gaan met je leven, want niemand wil je. Je bent beter af dood.

Hoe kun je als ouder zijnde leven met het idee dat jouw kind een ander dit aan doet? Dat een ander kind op een gegeven moment niet meer verder wil en kan leven? Want hoe vaak we ook de betreffende pester en ouders blijven aanspreken, zelfs tot schreeuwen toe aan de deur hebben gestaan van de ouders van het meisje, politie er bij hebben gehaald, enz… Hun kind doet niks en is de ‘onschuld zelve’. “Dit doet mijn dochter niet”, “Dat heeft mijn dochter nooit gezegd”, “Dat was een vriendinnetje van haar maar zij zelf niet”. Maar onderhand word mijn zusje uitgescholden (kanker hoer, vetklep, vetzak, papzak, dikzak, ik maak je je leven zuur, tyfus hoer, tering lijer, enz), gestalkt (briefjes, whatsappjes, telefoontjes), geslagen. Zij zelf doet niks nee, maar ze heeft zo veel mensen om haar vingertje gewonden, die de vuile klusjes allemaal voor haar doen.

Hoe kan ze nog veilig over straat, als ze op ieder moment op straat kan worden aangevallen of word vernederd? Hoe kan ze nog veilig naar school, als ze opgewacht word voor het schoolplein door schoolgenootjes die zijn opgezet tegen mijn zusje, door haar?

Wij zijn de wanhoop nabij, het maakt ons hele gezin kapot. Wat kunnen we doen om het te stoppen? Hoe kunnen we het stoppen voordat het straks helemaal te laat is?

Ik zou het fijn vinden als dit bericht word gedeeld, zodat er eindelijk ogen worden geopend. Want naast mijn zusje en mij zijn er nog duizenden andere kinderen die dit dagelijks moeten door maken.

Bron: Facebook


2 februari 2015 – Kindertelefoon: Pesten wordt steeds heftiger

metropestenDigitaal pesten gaat 24 uur per dag door. De manier waarop kinderen elkaar pesten wordt steeds heftiger. Dat constateert De Kindertelefoon uit de 450.000 contacten die zij jaarlijks hebben met kinderen, ouders en leerkrachten.

In 2014 belden meer dan 18.000 kinderen in de leeftijd van 8 tot 18 jaar met De Kindertelefoon over pesten. Ook voerden medewerkers van de telefonische hulpdienst voor kinderen meer dan 5000 chatgesprekken over het onderwerp en werd er 7000 keer op het onderwerp gezocht in hun database. Deze aantallen zijn ten opzichte van andere jaren niet zozeer hoger geworden, zegt Nathalie But namens de Kindertelefoon, maar de aard van de meldingen is wel sterk veranderd in de 35 jaar dat de organisatie inmiddels bestaat.

Het stopt niet
„Vroeger belden kinderen ons omdat ze werden uitgescholden op het schoolplein of dat ze niet mee mochten spelen in de pauze. Tegenwoordig worden kinderen door andere kinderen toegevoegd in een whatsappgroep waarin hen de gruwelijkste verwensingen naar het hoofd wordt geslingerd. De gepeste kinderen kunnen daar dan wel weer uit, maar worden dan gewoon weer opnieuw of door een ander persoon toegevoegd. Het pesten stopt dus niet meer bij het schoolplein, het gaat 24 uur per dag door.”, aldus But.

Omdat er onder kinderen, maar ook hun ouders en leerkrachten op school meer bewustzijn moet komen over de gevolgen die het treiteren met zich mee kan nemen, start De Kindertelefoon samen met Cartoon Network en de jeugdkrant KidsWeek vandaag met een platform tegen pesten: Buddy Network. Onder het motto  ’Wees een maatje, geen pestkop’ kunnen pesters, gepesten, maar ook kinderen, ouders en leraren die pesten signaleren maar niet weten hoe te handelen voor informatie, filmpjes en mini-trainkjes terecht op de website buddy.cartoonnetwork.nl. 

Levensmoe
But: „De heftigheid van het pesten is zelfs zo erg toegenomen, dat kinderen van hooguit 12 jaar tegen ons zeggen dat ze op deze manier geen zin meer hebben om te leven. Dat is heel pittig.”

Bron: Metronieuws.nl


14 maart 2014 – Maarheeze geschokt door zelfmoord 12-jarige Simone

Het 12-jarige meisje Simone uit Maarheeze heeft zich donderdagmiddag van het leven beroofd door voor een trein te springen. Maarheeze en het Philips van Horne in Weert, waar het meisje naar school ging, reageren geschokt op het tragische nieuws. “Ik ben er stil van.” 

Simone kwam donderdag tegen het einde van de middag om het leven bij het spoor in Maarheeze.

Verslagenheid
Burgemeester Marga Vermue van de gemeente Cranendonck heeft op Twitter haar medeleven betuigd. Ze noemt het een triest bericht en wenst familie, vrienden, naasten en hulpverleners sterkte: “Ik ben geschokt door het bericht dat een 12-jarige scholiere uit onze gemeente zelfdoding heeft gepleegd. Ik wens haar familie dan ook alle sterkte en kracht toe om dit verlies te verwerken.”

“De reden waarom deze scholiere tot haar treurige daad gekomen is doet eigenlijk niet ter zake”, aldus Vermue. “In de media worden verschillende redenen aangedragen. Ik zou het waarderen als men stopt met speculeren zodat alle betrokkenen deze schok op waardige wijze kunnen verwerken.”

‘Speciaal lokaal ingericht’
Het meisje zat in de eerste klas van de havo op het Philips van Horne in Weert. De directie laat vrijdag weten ‘intens mee te leven met alle nabestaanden’. Medeleerlingen en ouders zijn geïnformeerd en worden begeleid in de rouwverwerking.

Op de school is een apart lokaal ingericht waar het meisje kan worden herdacht. “Op een groot scherm brandt een haardvuur en er is een foto van haar geplaatst”, legt locatiedirecteur Peter-Mathijs Linsen uit. “De klas waar ze in zat, is een hechte groep. Die trekken nu echt naar elkaar toe. Simone hoorde erbij. Ook de leraren zijn geschokt, zoiets hebben we hier in veertig jaar nog niet meegemaakt.”

‘Niet te begrijpen’
Directeur Marjet van Poppel van basisschool De Stapsteen uit Maarheeze waar Simone tot vorig jaar naar toe ging was ondersteboven van het nieuws. “Dat is verdriet dat niet te begrijpen is. Op school is er voor iedereen gelegenheid om zijn verhaal te doen en elkaar te steunen, dat geldt voor leerlingen, ouders en leerkrachten.”

Van Poppel gaat niet op de mogelijke oorzaak van haar zelfmoord in. “Als iemand tot zo’n besluit komt spelen er altijd zaken op de achtergrond. Maar wij houden ons bezig met verwerken en niet met gissen naar oorzaken.”

‘Buitenbeentje’
Diverse medeleerlingen van Simone laten aan Omroep Brabant weten dat het meisje al jaren werd gepest. De schoolleiding van het Philips van Horne laat weten dit niet te herkennen bij hun leerling en denken niet dat pesten de directe aanleiding vormde voor de tragische zelfdoding van het 12-jarig meisje. Het meisje zou volgens L1 een afscheidsbrief hebben achtergelaten waarin niet wordt gesproken over pesten. De Limburgse omroep heeft diverse leerlingen gesproken die zeggen dat het meisje niet is gepest.

Volgens een buurtbewoner was Simone al wel jaren een buitenbeentje. “Al op de lagere school werd ze gepest. Dit speelt al jaren. Ze kon nooit meekomen. Ze heeft dit gedaan omdat ze werd gepest en dit niet langer kon verdragen.”

Op sociale media wordt met verslagenheid gereageerd op het nieuws.


Ouders Tim Ribberink tonen afscheidsbrief na ophef over echtheid
Stijn Bronzwaer – 25 januari 2013

De ouders van de 20-jarige Tim Ribberink uit Tilligte, die in november vorig jaar zelfmoord pleegde omdat hij gepest zou zijn, hebben woedend gereageerd op de gisteren uitgezonden documentaire Het Zwijgen van Tilligte van VARA-programma DeGids.fm.

In de documentaire betwijfelt journalist Bert Molenaar of Tim wel echt werd gepest, zoals de jongen aangaf in een afscheidsbriefje dat hij achterliet en waarvan de inhoud destijds werd gepubliceerd in een rouwadvertentie in dagblad TC Tubantia. Molenaar, die de ouders van Ribberink niet te spreken kreeg, betwijfelt zelfs of er ooit wel zo’n brief heeft bestaan.

‘Triest dat het zover moet komen’
De documentaire leidde gisteren tot veel ophef. Na de zelfmoord van Ribberink kwam er een landelijke discussie op gang over pesten. De ouders lieten destijds weten de afscheidsbrief naar buiten te hebben gebracht om anderen te behoeden voor wat hun zoon was overkomen.

De ouders van Ribberink besloten gisteravond bij monde van Theo Scholte Lubberink, de oom van Tim, te reageren tegenover NRC. De familie stuurde als bewijs ook een kopie mee van de originele afscheidsbrief. Scholte Lubberink:“Triest dat het zover moet komen, maar als dit een eind kan maken aan de geruchten, dan moet het maar.”

In de documentaire, waarvan vandaag het tweede deel wordt uitgezonden, zegt Molenaar bewijzen te hebben dat de afscheidstekst van Tim niet uit een brief, maar uit een ‘concept-sms’ afkomstig was, die later door de familie zelf werd overgetypt. Tegenover NRC zegt Molenaar dat hij zelfs van het bestaan van de sms niet overtuigd is.

“Misschien is er wel geen sms. Ik sluit niks uit. Een kind is dood, dat is niet te verdragen. De ouders schamen zich. Met zo’n brief is dan alles opgelost. Dan heb je een externe vijand: het pesten.”

Geen briefje, geen sms, maar een iPhone-notitie
Volgens de familie was het afscheidsbericht geen brief in de klassieke zin, maar een notitie op de iPhone van Ribberink, die hij zonder vergrendeling naast zich achterliet. De familie maakte de dag na zijn dood een screenshot van de notitie (hieronder afgebeeld) voor de politie.

IMG_0220-2

Screenshot van de iPhone van Tim Ribberink, die voor hij zelfmoord pleegde op 1 november 2012 in het notitieblok van de telefoon een afscheidsbriefje voor zijn ouders achterliet. Dit screenshot werd een dag later genomen, voor de politie. De familie stelde het gisteravond beschikbaar, nadat twijfels waren gerezen over het bestaan van de brief.

De tekst, op een komma na hetzelfde als in de rouwadvertentie, werd later naar TC Tubantia gestuurd. “Dat Molenaar insinueert dat ouders van de dood van hun kind een stunt proberen te maken, is het allerergste wat hij kan zeggen”, aldus Scholte Lubberink. Hij zegt dat de ouders van Tim Ribberink zelf nog niet willen reageren.

Bron: NRC.nl

Stilte….. Alsof het verdriet, het gemis niet ondraaglijk genoeg is. Chapeau heer Molenaar.


Gevolgen van Pesten

Pesten is niet alleen schadelijk voor slachtoffers, maar ook voor de pester zelf en voor niet-betrokken toeschouwers.

Gevolgen voor slachtoffers van pesten
wordscankillEen eenmalige pestervaring is zelden erg traumatiserend, ook als die heel ernstig is. Vooral kinderen die herhaaldelijk en op verschillende manieren zijn gepest, hebben last van sociale en emotionele problemen. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat gepest worden gevoelens van eenzaamheid en depressie vergroot en bestaande problemen verergert. Slachtoffers gaan zichzelf door het pesten minder leuk vinden, vertrouwen hun leeftijdsgenoten niet en zijn bang om naar school te gaan. Die gevoelens kunnen leiden tot verder isolement en diepere depressie en nog meer pestgedrag uitlokken. Kinderen die aan het begin van het schooljaar gepest worden, hebben een aanzienlijk grotere kans dat ze zes maanden later in datzelfde schooljaar ook gepest worden. Bovendien hebben ze vaker last van psychosomatische klachten, zoals hoofdpijn, slaapproblemen, buikpijn, bedplassen en vermoeidheid.

Gevolgen voor pesters
De gevolgen voor pesters zijn op korte termijn nog niet negatief. Zolang ze op school zitten, kunnen ze zich vaak goed staande houden. Hun schoolprestaties zijn beter dan die van gepeste kinderen en hun populariteit en zelfwaardering zijn ook groter. Vaak is er wel sprake van een zogenaamde schijnpopulariteit: klasgenoten bewonderen de pesters, maar tegelijkertijd zijn ze ook bang voor ze. Ze lijken populair, maar zijn het daadwerkelijk niet.
Op de lange termijn kunnen pesters echter wel sociale problemen krijgen. Een pestend kind leert dat het doelen kan bereiken zonder op een sociaal aangepaste manier met anderen te onderhandelen. Daardoor kan hij uiteindelijk onaangepaste gedragspatronen krijgen.

Kinderen en jongeren die op school anderen pesten, lopen een grotere kans op ernstige problemen in hun adolescentie. Ze komen vaker met justitie in aanraking, drinken meer alcohol en plegen vaker zelfmoord. Jongens die pesten zijn later vaker bij vechtpartijen betrokken. Meisjes die vroeger pestten hebben op latere leeftijd een grotere kans om betrokken te raken bij huiselijk geweld en om tienermoeder te worden. Kinderen van vroegere pestkoppen vertonen op hun beurt weer vaker problematisch gedrag.

Gevolgen voor klasgenoten
De hele klas kan last hebben van pesten. De verstoring en afleiding die het pesten veroorzaakt hinderen het leren. Op dagen waarop niet-betrokken kinderen iemand gepest zien worden, vinden ze school minder leuk. Kinderen die dagelijks geconfronteerd worden met pesten krijgen bovendien de boodschap dat toeschouwers niet ingrijpen, slachtoffers verdienen wat ze krijgen, macht belangrijker is dan rechtvaardigheid en dat volwassenen niet goed voor kinderen zorgen.

Bronnen
Fekkes, M. (2005). ‘Bullying among elementary school children’. Leiden
Stassen Berger, K. (2007). ‘Update on bullying at school: a science forgotten?’, in: ‘Developmental Review’, 27, 90-126.

Bron: nji.nl


22 oktober 2012 – Film over pesten in première op Willem in Waalwijk

design14WAALWIJK – Iedereen kan vanavond in het Willem van Oranje College in Waalwijk (Gaard 4) de première bijwonen van de film ‘Het geheim van Bram’. De bijeenkomst rond de 10 minuten durende film duurt van 19.15 tot 20.15 uur.

De film is gemaakt door een oud-leerling van het Willem van Oranje College.In de film spelen leerlingen en docenten van het Willem en van de Waalwijkse basisschool Van der Heijden mee. De film gaat over de vergaande gevolgen van pesten. De film draait later op scholen en in kleinere theaters.

Bron: bd.nl